واژۀ גדר (غدیر) که در چندین جای کتاب مقدس به کار رفته است ، سمبل امنیت ، قانون، حفاظت، بیداری و رحمت است؛ که در ترجمه های متداول، معانی دیگری جایگزین آنها شده است.
کتاب جامعه ، بخشی از عهد عتیق منسوب به حضرت سلیمان نبی علیهالسلام است با بیانی شعرگونه و منظوم که اشاراتی به حقایق سِرّی در قالب کلماتِ به ظاهر ساده دارد ؛ برخی مفاهیم موجود در این متن با ادبیات زبان عبری بیگانهاند و در مواردی معنی جملات ، شک برانگیزند.
یکی از این حقایق رمزگونه ، اشارتی به «غدیر» است که مورد توجه دکتر توماس مکالوین (Thomas McElwain) کشیش شیعه شدهٔ آمریکایی ، نیز قرار گرفته است؛ در کتاب جامعه فصل «ده» و بند «هشت» چنین آمده است: «هر که چاه کَند خود در آن بیفتد ، هر که “غدیر” شکند مار گزیده است.» ←با توجه به آنکه در داستان فریب حوا در تورات در سِفِر پیدایش ۳ ، شیطان به صورت مار ظاهر شده است؛ میتوان عبارت فوق را اینگونه تفسیر نمود: «هر که چاه کَند خود در آن بیفتد ، هر که [پیمان] غدیر شکند شیطان بر او چیره شده است.»