شاه اسماعیل صفوی (علیه الرحمه و الرضوان) در نامه اش به شیبک خان ازبک (سلطان ماوراء النهر) درباره پیروزی در نبرد نابرابر با علاءالدوله ذوالقدر فرمود: علاءالدوله با قريب ۳۰۰ هزار مرد از آب فرات گذشت. چون خبر بما رسید، بخاطرم آمد که بخت از او برگشت، که بزرگان گفته اند:
بس تجربه کردیم در این دیر مکافات با آل علی هر که در افتاد ور افتاد
پس بعون باری تعالی، صباح پنجشنبه، هنوز آفتاب نورانی سر از دریچه ظلمانی بیرون نیاورده بود که از آب فرات گذشتیم و سر راه بدان نامردان گرفتیم و دوازده هزار مرد بعشق دوازده امام جدا کردیم، و دلاوران در میدان بفرياد و فغان، همه را ورد زبان آنکه: یاعلی مدد ز مشرق تا بمغرب گر امام است
علی و آل او ما را تمام است و چون آفتاب جهان تاب، بر چرخ نیلی و سپهر زنگاری راست گشت، از لشکر دشمن مقدار ۱۵۰ هزار نامرد را به هلاکت رسانیدیم، و ۱۵۰ هزار نامرد، در آب غرق شدند، و علاء الدوله برگشته بخت با شکسته سلاح و گسسته کمر – نه پروای دست و نه پروای سر آخر فرار را بر قرار اختیار نمود
. کتاب تاریخ شاهنشاهی صفویه، تالیف دکتر شیبانی، صفحات ۱۱۵ تا ۱۲۲ @yaranemhdi